Hoera voor de OV-chipkaart!

De afgelopen maanden is naast de kredietcrisis, de instortende woningmarkt, de verkiezing van Obama en het vertrek van Gerard Joling uit De Toppers ook de invoering van de OV-chipkaart hot news. De toon van de berichtgeving is overwegend argwanend. “OV-chipkaart nog lang niet veilig”, “OV-chip geen verbetering voor blinden”, “OV-chipkaart kampt met tal van problemen” en “Strippenkaart niet weg zolang OV-chipkaart flatert” zijn maar een paar van de vele koppen. Michael van der Vlis, voorzitter van reizigersvereniging Rover (onder andere bekend van zijn zure columns in Metro), “houdt zijn hart vast” en ook de ANWB en de Consumentenbond zien het allemaal niet zitten.

Pedro Peters, de grote baas van de Rotterdamse metro waar de OV-chipkaart vanaf morgen het enige betaalmiddel is, snapt hen wel. De invoering van de OV-chipkaart is alleen al in Rotterdam een megaklus. En natuurlijk gaat er vast iets mis en moeten mensen wennen. Maar hij bekijkt het van de positieve kant. De enige manier om uit te vinden of het werkt is door het gewoon te proberen. Op je bek gaan en zo snel mogelijk leren van je fouten. Wat een heerlijke instelling! Want zeg nou zelf: dat strippenkaartsysteem is toch “so seventies”. Waar zijn de koppen “Nederland eindelijk aan de OV-chipkaart!” en “Einde aan antiek strippensysteem in het OV!” ? Ik heb ze nog niet gelezen, maar met de positieve mentaliteit van Peters denk ik dat we over een paar jaar, als de OV-chipkaart overal geldig is en we niet beter weten, een goede kans maken.

Ik juich Peters toe! Lang leve het positivisme! Hoera voor de OV-chipkaart!

Rotterdam – The Hague Airport

In 1991 sloten de poorten van vliegveld Ypenburg, gelegen tussen Den Haag en Delft, definitief. Vanaf dat moment had Den Haag geen eigen vliegveld meer. Hoewel Ypenburg alleen voor militaire doeleinden en voor reizen van het Koninklijk Huis werd gebruikt, hoort een vliegveld toch een beetje bij een ‘wereldstad aan zee’, een van de namen waarmee Den Haag zichzelf profileert. Ondanks de vele hoogbouw van wethouder Marnix Norder (zie ook deze post) lijkt Den Haag in de verste verte niet op een wereldstad.

‘Internationale stad van recht en vrede’ lijkt beter te passen bij de hofstad. Want reken maar dat Den Haag een internationale stad is. Niet alleen de bevolking van Den Haag is erg internationaal – Den Haag heeft de grootste expat-gemeenschap van Nederland – ook de bezoekers van de stad komen uit alle windstreken. Al die mensen komen niet alleen voor een van de ministeries of de kantoren van grote multinationals als Siemens, T-Mobile of Shell, maar veelal juist voor instellingen die iets met recht en vrede doen: het Internationaal Strafhof (International Criminal Court ICC), Europol of het Joegoslavie-tribunaal.

Goed, of je nou wereldstad aan zee bent of internationale stad van recht en vrede, een vliegveld in de buurt is een must! En hoewel je net zo lang onderweg bent van Schiphol naar Den Haag CS als dat je onderweg bent van Heathrow naar het centrum van Londen, Schiphol is voor Nederlandse begrippen te ver weg van Den Haag. Dus richt wethouder Frits Huffnagel zijn blik op Rotterdam. Want daar hebben ze ook een vliegveld: Rotterdam Airport. Wat blijkt: 40% van de mensen die op Rotterdam Airport vliegt heeft Den Haag als eindbestemming! Dus eigenlijk is Rotterdam helemaal geen Rotterdam Airport, maar Rotterdam – The Hague Airport! De wethouder Citymarketing vindt het dan ook niet meer dan logisch dat de naam van het vliegveld wordt aangepast.

Hofstedelijke arrogantie? Nee hoor. Want er is internationaal heel wat te winnen voor de Rotterdammers als The Hague in de naam van het vliegveld wordt geplakt. Als nu al 40% van de mensen die op Rotterdam vliegt eigenlijk naar Den Haag wil, wat zou er dan met alle mensen die nu via Schiphol naar Den Haag komen gebeuren, zodra Rotterdam Airport zichzelf Rotterdam – The Hague Airport gaat noemen? Een win-winsituatie, zo ziet nu ook de Rotterdamse collega van Huffnagel in. En daarmee lijkt na 17 jaar gekissebis dan toch echt een nieuwe naam te gloren voor het vliegveld en heeft Den Haag weer een beetje een ‘eigen’ luchthaven.

Kylie in Ahoy’

Het AD was laaiend enthousiast over het optreden van de kleine Australische Kylie, vanavond in Ahoy’ . Ik heel wat minder. Het was een gezellige avond hoor, daar niet van. En zingen kan ze als de beste. Maar het leek wel of Kylie een soort freakshow neer wilde zetten en vooral niet meer geassocieerd wilde worden met haar (prima) verleden. Waarvoor ga je nou naar Kylie? Voor The locomotion! En I should be so lucky! En Better the devil you know! Ja, natuurlijk ook voor wat recenter werk als Spinning around, Red blooded woman, Can’t get you out of my head en de laatste hits Wow en In my arms…

Een deel van die liedjes kregen we ook maarwe kregen ook heel wat anders: een groot deel van de avond was gevuld met het wat minder toegankelijke (het AD spreekt over gedurfde) materiaal van haar laatste CD. Lardeer die liedjes met een enorme hoeveelheid korte en langere pauzes voor de talrijke verkleedpartijen en een heuze het-licht-gaat-aan-pauze van 20 minuten en je haalt de stemming er bij mij een beetje uit. De stage hielp ook al niet: het scherm achter het vlakke (lees: saaie) podium was ZO groot dat Kylie en haar voortreffelijke dansers (het moet gezegd: met de choreografie en de performers was niets mis!) steeds wegvielen…ik had achteraf het gevoel dat ik drie uur lang naar een enorme videoclip op MTV had zitten kijken.

Ach, ik zeur ook een beetje. Ik zei al dat het hardstikke gezellig was. En Kylie steelt aan het eind van de show, als je vijf biertjes op hebt,  ECHT wel je hart. Bovendien waren duidelijk de invloeden van andere diva’s als Madonna en Gwen Stefani voelbaar…dat maakt het ook leuk. Maar ik hoop wel dat we de volgende keer weer gewoon lekker conventioneel mogen dansen op en meezingen met Kylie’s grootste succesnummers. Dat gedurfde hoeft van mij niet zo. (Voor een wat positiever verhaal dat verder grotendeels dezelfde strekking heeft verwijs ik je graag naar het NRC. Ook De Volkskrant schreef ook een ‘raak’ verhaal.)