Virtueel New Babylon

Hoogbouw is wel een beetje een onderwerp waar ik graag over schrijf. Ik hou er van…grote imposante gebouwen die ondanks hun hoogte toch mooi in de stad passen. Den Haag timmert behoorlijk aan de weg, al moet je dat ook met een korrel zout nemen, maar daarover schreef ik een andere post. Een van de projecten die ik erg goed volg, is New Babylon. Voor de niet-Hagenaars: Babylon is een winkel/kantorencentrum pal naast Den Haag Centraal. Het is gebouwd in de jaren zeventig en is hard aan een opknapbeurt toe. Die beurt krijgt het gebouw op dit moment. Een groot deel van Babylon is gesloopt maar er staat ook nog een belangrijk deel. Om dat overgebleven deel heen wordt een heel nieuw pand gebouwd, met als meest in het oog springende onderdelen twee woon/werktorens, een van ruim 100 en een van ruim 140 meter hoog. Je kan de ontwikkeling van New Babylon op de voet (en in beeld) volgen op een geweldig leuk forum op SkyscraperCity. Je komt daar bijvoorbeeld onderstaand plaatje tegen. De torens staan er nog lang niet maar de techniek staat voor niks en geeft hier wel een heel realistisch beeld van hoe het stationsplein er straks uit gaat zien.

Erwin Olaf in het Fotomuseum

Erwin Olaf heeft een mooie overzichtstentoonstelling van vier series foto’s gehouden in het Fotomuseum Den Haag. Ik ben er vandaag geweest. Erg de moeite waard. Helaas was het de laatste dag, dus – om jullie niet helemaal blij te maken met een dode mus – heb ik bedacht dat ik gewoon wat foto’s uit de tentoonstelling hier plaats. In een soort virtueel Erwin Olaf-museumpje. Ik heb ze niet allemaal kunnen vinden maar de onderstaande thumbnails (je kan ze aanklikken voor grotere versies) geven een heel aardig beeld van het geheel. Zoals gezegd gaat het om vier series met foto’s. Van meest recent naar wat ouder zijn het ‘Fall’ (de eerste vijftien foto’s), ‘Grief’ (de volgende zes foto’s), ‘Rain’ (de zes daarna) en ‘Hope’ (de laatste drie). Vooral de Grief-serie vind ik erg de moeite waard, en dan in het bijzonder het prachtige portret van Troy…

Mocht je de foto’s alsnog in het echt willen zien, dan kan je tussen donderdag 14 mei en zondag 5 juli terecht bij het Institut Neerlandais in Parijs. Kan je ook meteen een kijkje nemen bij het mooiste grandslam tennistoernooi ter wereld: Roland Garros (van 24 mei tot 7 juni).

Size matters? Burj Dubai spant De Kroon

Hier in Den Haag wordt de laatste tijd nogal wat gediscussieerd over hoogbouw. Er wordt op het moment al veel in de lucht gebouwd en er liggen plannen voor nog meer hoogbouw, onder andere aan de kust, in Scheveningen en Kijkduin. De een vind het prachtig, de ander walgt er van. Bezoekers van Het Plein in Den Haag staan met de rug naar elkaar toe. De een kijkt watertandend over het hoofd van Willem van Oranje naar de Haagse skyline, gevormd door de hoogbouw in het Wijnhavenkwartier (tussen het Centraal Station en het Spui) terwijl de ander zich omdraait en liever richting het oude vertrouwde Mauritshuis en de Korte Vijverberg kijkt.

Voor de watertanders is er nog heel wat op komst. Op dit moment wordt gebouwd aan in totaal vijf torens die met een gezamenlijke hoogte van een kleine 700 meter de skyline vanaf Het Plein nog veel meer gaan bepalen. Op de foto van diezelfde skyline zie je al (van links naar rechts) de Zurich- en de Hoftoren, de ‘tieten van Borst’, de Muzentoren en de ministeries van Justitie en BZK. Uiterst links op het plaatje verrijzen op dit moment de twee torens van New Babylon (een van 141 en een van 111 meter hoog) en tussen de tieten en de Muzentoren wordt hard gebouwd aan de nieuwe ministeries van BZK en Justitie (elk 147 meter hoog) en woontoren ‘De Kroon‘ (131 meter). De oude gebouwen van de ministeries verdwijnen daarna weliswaar maar ook op de ruimte die die sloop oplevert komt hoogbouw.

Maar waar hebben we het eigenlijk over? In Dubai nadert het Burj Dubai haar voltooiing. Half 2009 moet het klaar zijn. Met ruim 800 meter is het verreweg het hoogste gebouw ter wereld. En hoewel voor andere gebouwen de discussie over hoe je de hoogte van een gebouw meet (de hoogst gebruikte verdieping? het dak? eventuele antennes wel of niet meetellen?) ontstijgt het Burj deze discussie. Hoe je de hoogte van de verticale stad ook meet, het Burj is het hoogst. Toch ligt de concurrentie op de loer. In 2020 moet – eveneens in Dubai – de Nakheel Tower gebouwd gaan worden. Met een hoogte van 1000 meter is die niet zomaar een beetje hoger dan het Burj maar maar liefst 200 meter!

Opvallend is de nummer drie van de wereld op het lijstje van voorgestelde, in aanbouw zijnde en gebouwde hoogbouw: Ciudad Real, een zonneenergiecentrale in – jawel – Spanje. 90% van alle significante hoogbouw wordt gerealiseerd in Azie, en dan vooral China en Dubai. In de Verenigde Staten wordt nog een beetje aan de weg getimmerd met de Chicago Spire, de Freedom Tower op de plaats van het oude World Trade Center in New York en het Amerikaans handelscentrum in Philadelphia, maar Europa blijft ver achter. In Rusland wordt hier en daar nog een poging gedaan, bijvoorbeeld met de Russia Tower en de Federation Tower in Moskou die nu in aanbouw is en 360 meter hoog wordt, zonder antenne (met antenne 506 meter), maar in de Top 100 vind je geen West-Europese gebouwen terug. In Frankrijk wordt op dit moment gewerkt aan een voorstel voor een nieuw hoofdkantoor voor Generali in Parijs, en in Londen moet pal naast de London Bridge de Shard Tower komen, maar mag je torens van rond de 300 meter eigenlijk nog wel hoogbouw noemen tussen al het Aziatische geweld?

Den Haag is en blijft een dorp, ook met een paar torens van 140 meter hoog, toch?

Guus Meeuwis @ Paard van Troje

Guus Meeuwis is voor mij niet de meest voor de hand liggende artiest om een concert van bij te wonen maar als veelvraat die open staat voor wat er allemaal in de wereld van muziek gebeurt leek het me aardig om eens een concert van de sympathieke Brabander bij te wonen in mijn thuishaven Den Haag.

Het Paard van Troje is host voor Meeuwis’ optreden dat al maanden van te voren is uitverkocht. Wellicht ook niet raar, gezien de goede man in staat is om een Heineken Music Hall of een Philips Stadion meerdere keren uit te verkopen. Het optreden in het Paard is het eerste van een tour die hem langs alle grote clubs van de Lage Landen zal brengen.

Ik ken Meeuwis vooral van de geijkte hits uit het begin van zijn carrière toen hij nog met zijn band Vagant speelde. Megahit ‘Het is een Nacht’ heb ook ik tot in den treure gedraaid. Bij die andere knaller Per Spoor (Kedeng Kedeng) kreeg ik echter een wat verward gevoel met het hoempapa gehalte van het nummer waarna ik de zanger langzaam uit het oog verloren ben. Inmiddels weet ik dat de 36-jarige zanger negen albums op zijn naam heeft staan (inclusief een verzamelaar en twee live albums) en dat de liedjes na zijn eerste drie albums serieuzer zijn geworden toen hij solo is gegaan. Zijn concerten staan garant voor een gezellige en feestelijke sfeer met hoog meezinggehalte maar waarin ook ruimte is voor de rustige liedjes die het schrijverstalent van Meeuwis duidelijk naar voren brengt. En wat is er mis met een dergelijke avond voorzien van deze ingrediënten?

Het publiek in het Paard bestaat voor driekwart uit dames die zo ongeveer ieder liedje mee zingen. De setlist is opgebouwd uit favorieten maar ook met materiaal dat niet vaak is gespeeld zoals Meeuwis aan het begin van het optreden aankondigt. Als leek ben ik verrast dat Het is een Nacht meteen aan het begin van de show wordt gespeeld terwijl ik in de veronderstelling ben dat deze doorbraakhit wordt bewaard voor de toegift. De bebrilde muzikant scoort daarmee gelijk een punt door zich niet aan zo’n concept over te geven. Gedurende het concert blijkt dat ik meer liedjes ken dan ik had verwacht want nummers als Toen ik jou zag, Geef mij je Angst, Ik wil je, Tranen gelachen en Proosten blijken de hogere regionen van de hitparade te hebben bereikt. Andere nummers die worden gespeeld zijn onder andere Liefde is een Werkwoord, Bij elkaar, Bondgenoot en Jouw Hand.

Meeuwis en zijn band spelen een afwisselende anderhalf uur durende show waarin een dwarsdoorsnee van zijn werk wordt gepresenteerd. Hij heeft een neus voor het componeren van pakkende liedjes met afwisselend ruimte voor melancholiek en vrolijkheid. Aanstekelijk zijn ook de harmonieuze vocalen en pakkende refreinen. Als beperkte Meeuwis kenner ben  ik wel verrast dat Per Spoor ontbreekt tijdens het optreden maar tegelijkertijd stijgt met die verbazing de singer/songwriter bij mij in aanzien door niet alleen maar voor hits te kiezen. Daarvoor in de plaats speelt hij As Ge Ooit en Brabant. Deze laatste ballad waarbij de armen massaal de lucht ingaan is man’s lijflied geworden.

Deze recensie is geschreven door Serge Julien

Pure Jazz

Afgelopen weekend, donderdag 11 tot en met zondag 14 september, werd de derde editie van Pure Jazz gehouden. Het festival was niet uitverkocht en mogelijk is dit te wijten aan het gebrek aan ‘grote namen’ in de programmering. Ondanks het gemis aan de publiekstrekkers is het programma toch niet slecht en zeker verrassend.

Waren vorig jaar Oleta Adams, Hans Dulfer en Def P de favorieten, dit jaar gaan de credits naar Giovanca, volgens de nieuwe revu één van de talenten van 2008 en Orchestra Baobab met een mix van Cubaanse swingmuziek en West Afrikaanse traditionals. Absolute uitschieter was Basily die met hun gipsy jazz het publiek in de Opera, de tent op het Spuiplein volop in beweging kregen. Opvallend was het dat er veel hiphop op het Pure Jazz festival geprogrammeerd staat. Prima om een jonger publiek binnen te lokken maar vreemd op een festival dat de naam Pure Jazz draagt.

Voor wie zich zondagmiddag op het Spuiplein bevond (en niet beter wist) zou denken dat het vierdaagse Pure Jazz festival al voorbij was. Daar waar het programma van de vrijdag en zaterdag breed uitgemeten stond in het programmaboekje, stond de zondagprogrammering verstopt op de laatste pagina. Voor de laatste dag van Pure Jazz had de organisatie het oog laten vallen op Korzo5hoog, een flink stuk weg van het Spuiplein. Voor iedereen die Korzo5hoog wist te vinden was het genieten geblazen. Jammer dat het podium van de kleine zaal voor de ramen was geplaatst. Het prachtige weer zorgde ervoor dat het publiek vooral gedurende de middag tegen het zonlicht in moest kijken en daardoor vooral silhouetten van de artiesten te zien kreeg. Dat mocht echter niet de pret drukken.

De zondag werd misschien niet zo goed bezocht als de voorgaande dagen, hierdoor kregen de optredens wel de sfeer en intimiteit van een huiskamerconcert. De tribune van de grote zaal was tijdens alle optredens goed gevuld en ook de kleine zaal stroomde snel vol als het optreden in de grote zaal was afgelopen.

Deze recensie komt van 3voor12.

Beatstad 2008

Een kleine beeldimpressie van Beatstad 2008, de vierde (en volgens mij leukste) editie van het grootste Haagse popfestival na Parkpop…

Het is al vroeg behoorlijk druk, ook op het VIP -podium op de achtergrond. Als je nog wat verder kijkt zie je de mooie Haagse skyline die met de komst van Nieuw Babylon, De Kroon en de ministeries van BZK en Justitie ingrijpend gaat veranderen…

Eerste band die optreedt is typisch Haags en voor bijna iedereen (including myself) totaal onbekend. All Missing Pieces heten ze…jonge typetjes!

Daarna Leaf…leuk bandje met een paar hitjes de afgelopen maanden. Eens kijken wat hun houdbaarheid is…

De Dijk was up next…er zit een keurige hierarchie in de volgorde van optreden zoals je tot nu toe merkt…

Hoewel? Keurige hierarchie? Je zou zeggen dat Within Temptation dan eigenlijk voor De Dijk op had moeten treden. Misschien dat zij in het donker op wilden treden vanwege al hun vuurwerk…

Over het feit wie het festival af mocht sluiten hoeft geen enkele twijfel te bestaan: Live! En dat deden ze geweldig!

Leuk festival, perfecte voorzieningen, vriendelijke lui achter de bar en erg betaalbaar. Volgend jaar het eerste lustrum. Ik ben erg benieuwd wie ze dan uit de kast gaan trekken!

Viva La Haye

Anton Corbijn heeft de video voor de nieuwe single van Coldplay – Viva la vida – gemaakt. Op zich niks bijzonders. Hij maakte al eerder videoclips, onder andere voor U2. Wat deze wel bijzonder maakt, is dat hij helemaal is opgenomen in Den Haag en omgeving. Prachtig stukje citymarketing!

De brief voor de koning

Vriendjes bij de Postcode Loterij kunnen je helaas geen grote geldprijzen garanderen, maar ze nemen je zo af en toe wel eens mee naar leuke evenementen. Een concertje hier, een museumbezoekje daar. Vandaag mochten Nathan, Joost en ik mee met Daan naar de galapremiere van de duurste Nederlandse jeugdfilm aller tijden: De Brief voor de Koning. Omgeven door BN’ers als Reinout Oerlemans, Victor Reinier, Derek de Lint, Daan Schuurmans, Jan Smit en zijn Yolanthe! Maar daar kwamen we natuurlijk niet voor…we kwamen voor de verfilming van het boek van Tonke Dragt, het meest populaire jeugdboek aller tijden (en daarom bekroond met de zogenaamde Griffel der Griffels). OK, toch OOK een beetje voor de BN’ers…Kijk maar eens naar het filmpje!

De Brief voor de Koning is een vermakelijke film, een echte jeugdfilm met mooie shots in indrukwekkende landschappen. Veel uit de film doet denken aan The Lord of the Rings, maar ach, dat vonden we toch ook een prachtfilm? Beter goed gejat dan slecht bedacht zeg ik maar. Lees alles over De Brief voor de Koning, de cast en het boek van Tonke Dragt op de speciale website van de film.

De hier gebruikte foto is van Roel. Ik mocht hem onder bepaalde voorwaarden gebruiken.