Charlie Wilson was een niet onomstreden congreslid in de Verenigde Staten van de jaren 70 en 80. De Koude Oorlog woedt volop, maar in Amerika is men vooral bezig met sex, drugs en rock’n'roll. Ook Wilson is niet wars van een drankje en een mooie vrouw maar – soms tot ongenoegen van zijn ‘vrienden’ – zijn interesse in politiek is oprecht. Wanneer hij lucht krijgt van het wrede optreden van Afghanistan voelt hij het als zijn plicht om er iets aan te doen, daarbij extra onder druk gezet door Joanne Herring, een invloedrijke 
zakenvrouw die zich volop inzet voor de vrijheid van religie, ook in Afghanistan. Samen krijgen ze het voor elkaar om via allerlei slinkse maar juridisch correcte wegen het budget voor de bescherming van Afghanistan te verhogen van vijf miljoen naar een miljard. Met het geld worden wapens gekocht waar de Afghanen de Russen mee kunnen verslaan. Zo koud was de Koude Oorlog dus eigenlijk niet.
Normaal gesproken heb ik het niet zo op Tom Hanks, de vertolker van de hoofdrol. Ik kom maar niet af van zijn ‘life is like a box of chocolates’ Forrest Gump-karakter en – hoewel dat een geweldige film was – dat helpt niet altijd. Hij is in Charlie Wilson zeker niet slecht maar de andere twee hoofdrolspelers (Julia Roberts en Philip Seymour Hoffman) doen het bij mij beter. Charlie Wilson’s war is een waargebeurd verhaal, dat prima past in het rijtje van Bobby en Thirteen Days. Die behoren tot mijn favorieten. Deze nog niet maar slecht is hij zeker niet.
Op verzoek van Niels hieronder een klein stukje commercie om iedereen erop te wijzen dat Charlie Wilson’s War op DVD uit is…Stuur je me er eentje Niels? 
