De afgelopen tijd kom ik veel minder in de bioscoop dan ik zou willen. Daarom vond ik het erg leuk om vandaag weer eens ouderwets onverwacht naar de film te gaan. Thomas en ik spraken om 16.00 uur af dat we om 18.30 uur naar Stardust zouden gaan kijken, een fantasyfilm in de lijn van de Lord of the Rings. En daar ben ik dol op! Ik vond Stardus dan ook geweldig! Mooie kostuums en muziek, een snelle en pakkende verhaallijn (hoewel die soms wel een beetje ‘vol’ was…een beetje onrustig) en – last but nog least – geweldige rollen voor twee oude rotten in het vak, Michelle Pfeiffer als een soort Zwarte Magica en Robert DeNiro als een verwijfde luchtpiraat. Hoewel de recensies er niet om liegen, is Stardust wat mij betreft en heerlijke twee uur vermaak. Waar het verhaal over gaat kun je hier lezen.
Nu moet me nog iets anders van het hart. Ik ben namelijk mishandeld tijdens de film! Verbaal! Op het allerlaatste moment kwamen twee dellen van meiden de bioscoop binnenrollen, met veel kabaal uiteraard. Hardop pratend kwamen ze uitgerekend naar de bovense rij, waar wij zaten. Toen ik me echt niet meer in kon houden en tegen het einde van de film een kwade blik op ze wierp kreeg ik de snauw van mijn leven: “had je wat” “Ja, je zou even wat stiller kunnen zijn!” (komptie) “Hou godverdegodver je kankahkankahkankahbek dicht!” Ik wist gewoon niet meer wat ik daar tegen in moest brengen…heb langzaam mijn hoofd teruggedraaid en heb verdoofd het staartje van de film zitten kijken. Dat is maar goed ook, want zonder verdoving was ik in staat geweest de slet een enorme klap te verkopen. Bah. Mentale oorlogsvoering!
